Je weet niet of het stress is, hormonen of iets anders. En je kunt je niet nog een verkeerde gok veroorloven.
Het begon niet op één moment. Het was een optelsom. Werk, slapeloze nachten, misschien een relatie die stukliep, een verhuizing, alles tegelijk. Op een gegeven moment keek je naar je borstel en dacht: dit is niet normaal.
Je haar valt uit in plukken. In de douche, op je kussen, in je borstel. Je scheiding wordt breder. Je staart dunner. En ondertussen weet je niet eens waaróm.
Is het de stress? Hormonen? Genetisch? Je hebt gegoogeld, en elk artikel vertelt je iets anders. Het enige wat je zeker weet is dat het erger wordt.
En het ergste? Iedereen zegt "het komt door stress, het gaat vanzelf over." Maar het gaat niet over. Het wordt erger. En elke dag dat je het aanziet, voel je je een beetje minder jezelf.